Swędzenie, pieczenie okolic intymnych oraz upławy (zmiana ilości, wyglądu lub zapachu wydzieliny z pochwy) należą do najczęstszych powodów wizyt u ginekologa. Objawy te mogą wynikać z błahych podrażnień, ale też z infekcji wymagających leczenia, chorób przenoszonych drogą płciową, zaburzeń flory bakteryjnej, zmian zapalnych szyjki macicy, a w rzadkich sytuacjach – ze stanów wymagających pilnej diagnostyki.

Warto pamiętać o dwóch rzeczach:

  1. Pochwa ma swoją fizjologiczną wydzielinę – nie każdy śluz oznacza chorobę.

  2. Swędzenie i pieczenie to objawy, a nie rozpoznanie – przyczyna bywa różna, a „leczenie w ciemno” (zwłaszcza nawracające) często pogarsza problem.

Poniżej znajdziesz specjalistyczne, medyczne omówienie możliwych przyczyn, typowych cech upławów, diagnostyki oraz jasne wskazówki, kiedy iść do ginekologa (także pilnie).

1. Co jest normą? Fizjologiczna wydzielina i naturalne wahania

Wydzielina pochwowa jest mieszaniną śluzu szyjkowego, złuszczonych komórek nabłonka i wydzieliny gruczołów. Jej ilość i wygląd zależą od hormonów, cyklu, wieku i sytuacji (np. ciąża).

Typowe cechy wydzieliny fizjologicznej

  • kolor: przezroczysta, mlecznobiała, czasem lekko żółtawa po wyschnięciu na bieliźnie

  • zapach: delikatny, kwaskowaty lub prawie niewyczuwalny

  • konsystencja: wodnista do śluzowej; w okolicach owulacji często „ciągnąca się” jak białko jaja

  • brak intensywnego swędzenia, pieczenia, bólu i nieprzyjemnego zapachu

Kiedy wydzielina może się nasilić bez choroby?

  • owulacja, druga faza cyklu

  • ciąża (często więcej wydzieliny)

  • antykoncepcja hormonalna (zmiana śluzu)

  • stres, zmiana diety, antybiotykoterapia (może też predysponować do infekcji)

  • podniecenie seksualne, po stosunku (także z prezerwatywą)

Jeśli jednak pojawiają się: świąd, pieczenie, ból, zaczerwienienie, obrzęk, nieprzyjemny zapach, zielonkawy/żółty kolor, „serowata” konsystencja, krwawienie lub ból podbrzusza – to zwykle sygnał, że warto wykonać diagnostykę.

2. Swędzenie i pieczenie – skąd się biorą?

Świąd i pieczenie okolic intymnych są skutkiem podrażnienia lub zapalenia błony śluzowej pochwy i/lub sromu. Może je wywołać:

  • infekcja (grzybicza, bakteryjna, pierwotniakowa, wirusowa),

  • zaburzenie mikrobioty pochwy (tzw. dysbioza),

  • alergia kontaktowa lub drażniące substancje,

  • mikrourazy (np. po stosunku, depilacji),

  • niedobór estrogenów (menopauza, okres poporodowy, laktacja),

  • choroby skóry sromu (np. liszaj twardzinowy),

  • rzadziej – zmiany przednowotworowe/nowotworowe.

Kluczowe: objawy zewnętrzne (srom) i wewnętrzne (pochwa) mogą współistnieć, ale czasem dominują w jednym obszarze. Dlatego wizyta z badaniem ginekologicznym często oszczędza wielu tygodni nieskutecznego leczenia.

3. Najczęstsze przyczyny: infekcje i dysbiozy pochwy

A) Kandydoza (grzybica pochwy i sromu)

To jedna z najczęstszych przyczyn świądu. Najczęściej odpowiadają drożdżaki z rodzaju Candida.

Typowe objawy:

  • bardzo nasilony świąd sromu i pochwy

  • pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk

  • ból przy współżyciu, czasem przy oddawaniu moczu (gdy podrażniona jest okolica ujścia cewki)

  • upławy: często białe, gęste, grudkowate („twaróg/ser”), zwykle bez silnego „rybiego” zapachu

Czynniki ryzyka:

  • antybiotykoterapia,

  • ciąża,

  • cukrzyca (szczególnie niewyrównana),

  • obniżona odporność (np. leki immunosupresyjne),

  • częste irygacje, drażniąca higiena,

  • ciasna, nieprzewiewna bielizna i przewlekła wilgoć.

Ważne klinicznie: nie każdy świąd to grzybica. Samoleczenie „na grzyba” bywa częstą przyczyną utrzymywania się objawów, gdy faktyczna przyczyna jest inna (np. waginoza bakteryjna lub alergia kontaktowa).

B) Waginoza bakteryjna (BV) – zaburzenie flory, nie „klasyczna infekcja”

W BV dochodzi do spadku pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus) i nadmiernego namnażania bakterii beztlenowych.

Typowe objawy:

  • upławy: szarobiałe, mleczne, jednorodne

  • charakterystyczny „rybi” zapach, często nasilający się po stosunku i w czasie miesiączki

  • świąd i pieczenie mogą występować, ale zwykle są mniej nasilone niż w kandydozie

Dlaczego BV jest ważna?
U części pacjentek BV zwiększa ryzyko powikłań w ciąży, a także sprzyja zakażeniom przenoszonym drogą płciową. Nawracająca BV wymaga uporządkowanej diagnostyki i planu postępowania, a nie wyłącznie doraźnego leczenia.

C) Rzęsistkowica (Trichomonas vaginalis) – infekcja przenoszona drogą płciową

To zakażenie pierwotniakiem, zwykle związane z kontaktami seksualnymi.

Typowe objawy:

  • upławy: żółtozielone, pieniste, często obfite

  • nieprzyjemny zapach

  • świąd, pieczenie

  • czasem ból przy współżyciu, dyskomfort w podbrzuszu

Uwaga: w rzęsistkowicy istotne jest leczenie partnera/partnerów seksualnych, aby uniknąć nawrotów.

D) Zapalenie szyjki macicy i choroby przenoszone drogą płciową (STI)

Niektóre STI mogą dawać upławy i pieczenie, czasem bez typowego zapachu.

Najczęściej:

  • Chlamydia trachomatis

  • Neisseria gonorrhoeae (rzeżączka)

  • Mycoplasma genitalium (w wybranych sytuacjach)

  • opryszczka narządów płciowych (HSV) – zwykle z pęcherzykami/owrzodzeniami i bólem

Objawy, które mogą sugerować STI:

  • upławy ropne, żółte, nasilenie po nowym partnerze

  • ból w podbrzuszu

  • krwawienie po stosunku, plamienia międzymiesiączkowe

  • pieczenie przy oddawaniu moczu

  • bolesne pęcherzyki/owrzodzenia (HSV)

STI wymagają diagnostyki testami molekularnymi (NAAT) i leczenia zgodnego z aktualnymi zaleceniami – często wraz z leczeniem partnerów.

E) Infekcje mieszane

W praktyce klinicznej dość często współistnieją np. BV + kandydoza lub BV + rzęsistkowica. Wtedy obraz upławów jest „nieklasyczny”, a objawy mogą się zmieniać. To kolejny argument za badaniem i testami zamiast wielokrotnego samoleczenia.

4. Nieinfekcyjne przyczyny świądu, pieczenia i upławów

A) Podrażnienie i alergia kontaktowa

Częsta i niedodiagnozowana przyczyna.

Możliwe czynniki:

  • perfumowane żele, płyny do higieny intymnej, chusteczki „odświeżające”

  • płyny do prania i zmiękczacze, barwniki w bieliźnie

  • wkładki zapachowe, podpaski

  • lateks (prezerwatywy), środki plemnikobójcze

  • kosmetyki po depilacji, kremy z substancjami drażniącymi

Objawy:

  • pieczenie i świąd, często bardziej na sromie niż w pochwie

  • zaczerwienienie, mikropęknięcia, uczucie „suchej skóry”

  • wydzielina może być prawidłowa lub nieznacznie zwiększona

W takich przypadkach kluczowe jest wyeliminowanie czynnika drażniącego i ocena, czy nie doszło wtórnie do nadkażenia.

B) Zanikowe zapalenie pochwy (GSM) – niedobór estrogenów

Typowe w menopauzie, ale może występować także w okresie laktacji, po porodzie, po zabiegach i w sytuacjach hipoestrogenizmu.

Objawy:

  • suchość pochwy

  • pieczenie, świąd, ból przy współżyciu

  • nawracające infekcje i podrażnienia

  • czasem wodniste upławy, plamienia po stosunku

Wymaga indywidualnej oceny i doboru terapii (nie zawsze „antybiotyk” lub „globulka na grzyba” będzie właściwa).

C) Choroby dermatologiczne sromu

Niektóre schorzenia skóry okolic intymnych dają przewlekły świąd i pieczenie.

Przykłady:

  • liszaj twardzinowy (często silny świąd, białe/porcelanowe zmiany, pęknięcia)

  • liszaj płaski

  • atopowe zapalenie skóry, łuszczyca

  • przewlekłe wypryski kontaktowe

Te jednostki chorobowe wymagają dokładnego badania, czasem dermatoskopii i/lub biopsji. Długotrwałe „leczenie przeciwgrzybicze” bez rozpoznania może opóźniać właściwą terapię.

D) Ciało obce w pochwie

Może dotyczyć np. pozostawionego tamponu, fragmentu tamponu, krążka dopochwowego.

Objawy:

  • intensywny, nieprzyjemny zapach

  • brązowawe/ropne upławy

  • dyskomfort, czasem ból

To sytuacja, w której warto zgłosić się do ginekologa możliwie szybko.

E) Polipy szyjki, nadżerka/ektopia, stany zapalne szyjki

Zmiany szyjki macicy częściej dają:

  • upławy śluzowo-ropne

  • plamienia po stosunku

  • krwawienia kontaktowe

Wymagają oceny w badaniu wziernikowym oraz – zależnie od sytuacji – cytologii, testu HPV i dalszej diagnostyki.

F) Rzadziej: stany zapalne o nietypowym przebiegu (aerobic vaginitis, DIV)

Istnieją jednostki, które mogą dawać uporczywe objawy, często oporne na standardowe leczenie, np.:

  • aerobic vaginitis (z przewagą bakterii tlenowych i wyraźnym stanem zapalnym)

  • desquamative inflammatory vaginitis (DIV)
    W takich sytuacjach niezbędna jest diagnostyka oparta o ocenę mikroskopową wydzieliny i ukierunkowane leczenie.

5. Jak „czytać” upławy? Kolor, zapach i konsystencja – wskazówki (nie diagnoza)

Poniższe cechy są podpowiedzią, ale nie zastępują badania:

  • białe, gęste, grudkowate + silny świąd → częściej kandydoza

  • szarobiałe, jednorodne + „rybi” zapach → częściej BV

  • żółtozielone, pieniste + nieprzyjemny zapach → częściej rzęsistkowica

  • ropne, żółte + ból podbrzusza/krwawienie po stosunku → możliwe STI lub zapalenie szyjki

  • wodniste + pieczenie/suchość w menopauzie → możliwy zanik estrogenowy

  • brązowe/podbarwione krwią → wymaga oceny, zwłaszcza jeśli nawraca lub dotyczy kobiet po menopauzie

Jeśli nie jesteś pewna, jak to sklasyfikować – to normalne. Właśnie dlatego sensowna diagnostyka opiera się na badaniu i testach, a nie tylko na opisie.

6. Kiedy iść do ginekologa? Jasne wskazania

Pilna konsultacja (tego samego dnia lub w ciągu 24–48 h), jeśli występuje:

  • ciąża i nowe upławy, świąd, pieczenie lub zapach

  • gorączka, dreszcze, złe samopoczucie

  • silny ból podbrzusza, ból przy poruszaniu szyjką w badaniu (ryzyko zapalenia narządów miednicy)

  • krwawienie po stosunku lub krwawienie niezwiązane z miesiączką (szczególnie obfite)

  • owrzodzenia, pęcherzyki, bolesne zmiany na sromie

  • zielone/ropne upławy z bólem

  • podejrzenie ciała obcego (np. pozostawiony tampon) i nieprzyjemny zapach

  • świeży kontakt seksualny z ryzykiem STI i pojawienie się objawów

Umów wizytę w najbliższym czasie, jeśli:

  • objawy trwają > 3–5 dni lub nawracają

  • to pierwszy epizod takich dolegliwości (warto potwierdzić rozpoznanie)

  • epizody powtarzają się ≥ 4 razy w roku (nawracająca kandydoza/BV wymaga planu diagnostyczno-terapeutycznego)

  • jesteś po antybiotyku, masz cukrzycę, obniżoną odporność

  • występuje ból przy współżyciu lub pieczenie przy oddawaniu moczu

  • pojawiają się plamienia, szczególnie po menopauzie (to zawsze wymaga diagnostyki)

7. Jak wygląda diagnostyka u ginekologa?

W gabinecie standardem powinna być diagnostyka ukierunkowana. Najczęściej obejmuje:

1) Wywiad medyczny

  • czas trwania objawów, charakter upławów, zapach, świąd, ból

  • cykl miesiączkowy, ciąża, antykoncepcja

  • leki (antybiotyki, sterydy), choroby (cukrzyca)

  • nowe kontakty seksualne, ryzyko STI

  • stosowane kosmetyki i środki higieniczne

2) Badanie ginekologiczne

  • ocena sromu (podrażnienia, pęknięcia, zmiany skórne)

  • badanie wziernikowe (pochwa, szyjka, wygląd wydzieliny)

  • badanie dwuręczne (ból, tkliwość, ocena narządów miednicy)

3) Badania wydzieliny pochwowej

W zależności od dostępności i wskazań:

  • pomiar pH pochwy

  • test „whiff” (zapach po dodaniu KOH) – pomocniczo

  • preparat bezpośredni i/lub ocena mikroskopowa (tzw. wet mount)

  • posiewy w wybranych przypadkach (np. nawracające dolegliwości)

  • testy molekularne (NAAT) w kierunku STI (Chlamydia, Gonorrhea, Trichomonas itd.)

4) Dodatkowe badania w razie potrzeby

  • cytologia i/lub test HPV (wg programu badań i wskazań)

  • USG przezpochwowe (np. przy bólu podbrzusza, krwawieniach)

  • badania ogólne (np. glikemia przy nawracającej kandydozie)

  • czasem konsultacja dermatologiczna lub biopsja przy podejrzeniu dermatoz

8. Co możesz zrobić doraźnie, zanim trafisz do gabinetu?

Doraźne postępowanie ma łagodzić objawy i nie zaburzać diagnostyki.

Zalecenia bezpieczne:

  • myj okolice intymne letnią wodą lub delikatnym, bezzapachowym preparatem o fizjologicznym pH (bez przesady)

  • noś bawełnianą, przewiewną bieliznę

  • unikaj wkładek zapachowych, obcisłych spodni, długiego przebywania w mokrym stroju

  • wstrzymaj się od współżycia do czasu wyjaśnienia przyczyny, jeśli nasila objawy

  • jeśli bardzo swędzi – chłodne okłady z zewnątrz (nie do pochwy) mogą przynieść ulgę

Czego nie robić:

  • nie irygować pochwy (płukanki często nasilają dysbiozę i podrażnienie)

  • nie stosować „profilaktycznie” wielu preparatów naraz (globulki, żele, probiotyki, antyseptyki), bo utrudnia to ocenę

  • nie przyjmować antybiotyku „na własną rękę”

  • nie zakładać, że „to na pewno grzybica” po samym świądzie – to najczęstsza pułapka

Jeśli wizyta ma być wkrótce, dobrze jest nie stosować dopochwowo leków przez 24–48 godzin przed badaniem, o ile nie ma wskazań pilnych – ułatwia to interpretację obrazu klinicznego (oczywiście, jeśli objawy są bardzo nasilone lub jesteś w ciąży – priorytetem jest konsultacja, nie „idealne warunki” do testów).

9. Leczenie – dlaczego „dobór na oko” bywa nieskuteczny?

Ponieważ różne przyczyny mają odmienne leczenie:

  • kandydoza → leczenie przeciwgrzybicze,

  • BV → leczenie przeciwbakteryjne ukierunkowane na bakterie beztlenowe,

  • rzęsistkowica → leczenie przeciwpierwotniakowe + leczenie partnera,

  • alergia/podrażnienie → eliminacja czynnika, czasem leczenie przeciwzapalne i odbudowa bariery,

  • zanik estrogenowy → postępowanie przywracające trofikę śluzówki (dobierane indywidualnie),

  • STI → leczenie zgodne z rozpoznaniem + postępowanie z partnerami + testy kontrolne wg zaleceń.

Nawracające objawy wymagają szczególnej ostrożności: częste, powtarzane „kuracje” bez potwierdzenia rozpoznania mogą prowadzić do przewlekłego podrażnienia, zaburzeń mikrobioty i błędnego koła dolegliwości.

10. Szczególne sytuacje kliniczne

Ciąża

W ciąży każda nowa, nietypowa wydzielina lub świąd powinna być skonsultowana. Z jednej strony infekcje są częstsze, z drugiej – dobór leczenia wymaga uwzględnienia bezpieczeństwa dla płodu.

Po porodzie i w laktacji

Spadek estrogenów w laktacji może powodować suchość i pieczenie. Występują też zmiany poporodowe, gojenie, większa wrażliwość śluzówki. Objawy wymagają różnicowania: infekcja vs. zanik vs. podrażnienie.

Menopauza

U kobiet po menopauzie świąd, pieczenie, nawracające „infekcje” i plamienia mogą wynikać z GSM, ale krwawienie po menopauzie zawsze wymaga diagnostyki. Nie należy go tłumaczyć wyłącznie „podrażnieniem”.

Nawracające zakażenia

Jeżeli epizody powtarzają się, potrzebne jest:

  • potwierdzenie, co nawraca (grzyb, BV, mieszane, STI, dermatoza),

  • ocena czynników ryzyka (cukrzyca, antybiotyki, odporność),

  • czasem badania posiewowe i ukierunkowana terapia podtrzymująca.

11. Profilaktyka i higiena – co rzeczywiście ma znaczenie?

  • unikaj perfumowanych kosmetyków i agresywnych środków myjących

  • nie stosuj irygacji pochwy

  • wybieraj przewiewną bieliznę, zmieniaj mokry strój kąpielowy

  • przy skłonności do infekcji ogranicz długotrwałe noszenie wkładek

  • stosuj prezerwatywy przy ryzyku STI

  • wykonuj regularnie badania przesiewowe: cytologię/test HPV zgodnie z zaleceniami

Temat probiotyków dopochwowych i doustnych ma zmienną jakość danych – u części pacjentek mogą wspierać mikrobiotę, ale nie powinny zastępować diagnostyki i leczenia, szczególnie przy nasilonych objawach lub nawrotach.

12. Najważniejsze wnioski

Swędzenie, pieczenie i upławy to objawy częste, ale ich przyczyny są różnorodne. Najczęściej odpowiadają za nie:

  • kandydoza,

  • waginoza bakteryjna,

  • rzęsistkowica,

  • zapalenie szyjki i STI,

  • podrażnienie lub alergia kontaktowa,

  • zanik estrogenowy (menopauza/laktacja),

  • dermatozy sromu.

Do ginekologa warto zgłosić się zawsze, gdy:

  • objawy są nowe, nasilone lub trwają dłużej niż kilka dni,

  • pojawia się nieprzyjemny zapach, zielone/ropne upławy, ból podbrzusza, krwawienie,

  • jesteś w ciąży,

  • dolegliwości nawracają.

Profesjonalna diagnostyka (badanie + testy) pozwala dobrać leczenie celowane, skrócić czas objawów i ograniczyć nawroty.